İlk Konuşmada Kıza Ne Sorulur? Bir Anın Hikayesi
Bugün Kayseri’nin soğuk ama güzel bir sabahında yazmaya başlıyorum. Bazen düşündükçe kalbim sıkışıyor, bazen de gülümsüyorum. Çünkü geçen hafta yaşadığım bir anı düşünüyorum. O anı ne zaman düşünsem, o kadar garip bir karışım hissediyorum: heyecan, hayal kırıklığı, biraz da umut. O an, belki de tüm hayatımın dönüm noktalarından biriydi. Evet, ilk konuşmada kıza ne sorulur? Bu yazı, benim o soruyu sormaya çalıştığım bir anı anlatacak.
O Anı Hatırlıyorum: Kafam Karışık, Kalbim Hızla Çarpıyor
Bir kafede oturuyoruz. Yanımda, yıllardır tanıdığım ama asla derinlemesine konuşmadığım bir kız var. Adı Zeynep. Her zaman tanıdık ama tanıdık olmayan biri gibi. Hayatımda çok az gördüğüm, ama çok gördüğüm bir insan. Onunla bir konuşma başlatmak istiyorum, ama o kadar büyük bir heyecan var ki içinde bulunduğum anın tadını çıkartamıyorum. Çayım buğusunu salarken, bir an düşündüm: ‘İlk konuşmada kıza ne sorulur?’ Ne diyeceğim? Ne söylemeliyim? Kafamda bir sürü cümle var, ama hiçbiri doğru gibi gelmiyor.
O anda içimden bir ses ‘Sadece doğal ol’ dedi. Ama bu, ne kadar doğal olabilir ki? Zeynep, yıllardır önünden geçtiğim, belki de başkasına sorulması gereken bir soru gibi. Ne söylemeliyim? Kafam karıştı, kalbim hızlı hızlı çarpıyordu. Zeynep’in bakışlarını fark ettiğimde, sadece anın içinde kaybolmam gerektiğini fark ettim. Sadece konuşmalıyım. Bir şeyler çıkmalı ağzımdan.
İlk Soruyu Sormak: ‘Hangi Kitapları Okursun?’
İçimdeki heyecanı biraz yatıştırmak için derin bir nefes aldım ve söyledim: “Zeynep, hangi kitapları okursun?” Sorduğum sorunun basitliği bir yandan beni rahatlattı, ama diğer yandan çok klasik bir soru gibi geldi. O an, bu soruyla neyi başarmak istediğimi gerçekten bilmiyordum. Biraz konuşalım, birbirimizi tanıyalım diyordum ama aslında ne olduğunu anlamadan kelimeler çıkıyordu ağzımdan.
Yüzünde kısa bir duraklama oldu, sonra hafif bir gülümseme belirdi. Zeynep, “Çoğu zaman kurgu kitapları okurum, ama son zamanlarda felsefe üzerine kitaplar okumaya başladım” dedi. İkimizin de kafesinde hala buğulu bir atmosfer vardı. Sözleri bana biraz daha fazla heyecan kattı çünkü bir yandan hayatıma girecek birisiyle konuşuyor, bir yandan da çok sevdiğim kitaplardan bahsediyorduk. Ama bu basit soru, gerçekten bir şeyler başlattı mı? Anlatmak istediği şeylere yaklaştım mı? Bu sorunun cevapları beni fazlasıyla tatmin etti. En azından o an, bir adım atabilmiştim.
Hayal Kırıklığı: Cevaplar Yeterli Değil
Sonrasında bir şey fark ettim: Zeynep’in cevabı, cevaptan çok daha fazlasını istiyordu. İstediğim cevabı aldığımı düşündüm ama o kadar garip bir boşluk vardı ki, sorunun ardında başka bir anlam aranıyordu. Bir süre sessiz kaldık. Kalbim hızla çarpmaya devam ediyordu ama o sessizlik, bir şeylerin eksik olduğunu bana fısıldıyordu. Kitaplar, derin sohbetler, birlikte zaman geçirecek insanlar… Her şeyden bahsetmek istedim ama tek bir soru sormakla yetindim. Bir yandan da kendimi suçluyordum. ‘Bu kadar mı? Cidden bu kadar mı?’ diye düşündüm. Acaba başka bir soru sorsam, daha fazla şey öğrenir miydim? Belki başka bir zaman, başka bir soruyla daha derinlere inmeli, daha fazlasını keşfetmeliyim.
Umut ve Yeni Bir Başlangıç
Fakat, Zeynep’in gülümsemesi, içimdeki hayal kırıklığını bir şekilde örtüyordu. Ve o an fark ettim ki; bazen sormak istediğiniz sorular değil, karşınızdaki kişinin nasıl yanıt verdiği, onu ne kadar tanıyabildiğiniz önemlidir. “Hangi kitapları okursun?” sorusu, basit gibi görünebilir ama bir insanı tanımak için atılacak ilk adımdı. Zeynep, o basit soruya verdiği cevapla, bana kim olduğunu gösterdi. O an hissettim ki, bazen sorular ne kadar basit olursa olsun, onları sormak ve cevabını dinlemek, yeni bir yolculuğun başlangıcı olabilir.
Belki de Zeynep’le olan bu ilk konuşma, hayal kırıklığımdan çok daha fazlasını öğretti. Zeynep’e başka sorular sormadım o gün, belki başka zaman sorarım diye düşündüm. Ama bir şeyi fark ettim: ilk soruyu sordum ve bununla birlikte belki de hayatımın en değerli sohbetlerinden birine adım attım. Bir soru, sadece bir soru değilmiş aslında. Sorular, birer anahtar olabilir. Bunu o an fark ettim.
Sonuçta, Bir Sorudan Fazlası
İlk konuşmada kıza ne sorulur? Bu soruya vermek istediğiniz cevaplar, belki de o ilk konuşmanın çok ötesinde anlamlar taşıyor. Sorular, sadece kelimelerden ibaret değil. Zeynep’in gözlerine bakarken, aslında onun dünyasına dair ilk pencereyi açmıştım. Bu kadar basit bir soruyla bile, aslında büyük bir keşif yapabiliyorsunuz. Belki de bazen, bir insana dair bildiğiniz her şey, başlangıçta sadece tek bir soruya dayanıyordur.